Autor: Oliwia Kaczmarzewska

Wernisaż wystawy „Tam, gdzie linia staje się opowieścią… Witold Chomicz 1910–1984”

15 czerwca 2026

Fotografia przedstawia publiczność zgromadzoną w eleganckiej, zabytkowej sali podczas wydarzenia kulturalnego lub uroczystości. Uczestnicy siedzą na ustawionych w rzędach krzesłach obitych czerwonym, welurowym materiałem, z dekoracyjnymi drewnianymi ramami. Na pierwszym planie, w dolnej części zdjęcia, widoczny jest fragment instrumentu klawiszowego lub pulpitu muzycznego. Na stojaku znajduje się otwarta partytura z nutami, częściowo zasłaniająca lewą stronę kadru. Sugeruje to, że zdjęcie wykonano z perspektywy osoby występującej lub znajdującej się blisko miejsca koncertowego. W pierwszym rzędzie siedzą trzy osoby wyraźnie wyróżniające się w kadrze. Po lewej stronie mężczyzna w granatowym garniturze, białej koszuli i ciemnym krawacie patrzy w bok, w kierunku sceny lub prowadzącego wydarzenie. Obok niego siedzi uśmiechnięta kobieta w jasnym, kremowym garniturze, z rękami splecionymi na kolanach. Po prawej stronie znajduje się kobieta z krótkimi, siwymi włosami, ubrana na czarno, trzymająca na kolanach otwarty notes lub zeszyt. Za nimi widać liczną publiczność w różnym wieku. Część osób patrzy przed siebie, część rozmawia lub spogląda w bok. Wśród uczestników widać zarówno stroje eleganckie, jak i mniej formalne: marynarki, koszule, sukienki, bluzki i okulary przeciwsłoneczne noszone na głowie. Sala jest jasna i reprezentacyjna. Ściany mają kremowy kolor, a przestrzeń zdobią wysokie kolumny oraz dekoracyjne detale architektoniczne. Po lewej stronie, wysoko na ścianie, znajduje się kolorowy witraż z geometrycznym motywem, w którym wyróżnia się czerwony sześciokąt lub gwiazda. W głębi, po prawej stronie, widoczne są otwarte drzwi z ozdobną, metalową kratą. Przez wejście wpada naturalne światło i zieleń z zewnątrz. Atmosfera zdjęcia jest uroczysta, ale swobodna. Publiczność wygląda na skupioną i życzliwie nastawioną, a uśmiechy osób w pierwszym rzędzie sugerują pozytywny, kulturalny charakter wydarzenia.

W słoneczne popołudnie 13 czerwca odbył się uroczysty wernisaż wystawy „Tam, gdzie linia staje się opowieścią… Witold Chomicz 1910–1984”.

Oficjalne otwarcie ekspozycji miało miejsce w kaplicy pałacowej. Gości powitali pan Andrzej Pruszkowski, Dyrektor Muzeum Zamoyskich w Kozłówce, oraz pani Bożena Ćwiek, Zastępca Dyrektora.

Wśród uczestników wydarzenia znaleźli się m.in. pan Ziyad Raoof, właściciel spuścizny po Witoldzie Chomiczu, przedstawicielki Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie – dr Małgorzata Michalska-Nakonieczna - prorektor uczelni oraz dziekan kierunku Projektowanie Wnętrz oraz mgr inż. arch. Aleksandra Kasprzak-Kożuchowska, a także studentki Kristina Fostii i Victoriia Borovyk. W uroczystości uczestniczyli również członkowie rodziny Witolda Chomicza, którzy przybyli do Kozłówki z różnych stron Polski.

Oprawę muzyczną podczas wernisażu zapewniła wiolonczelistka, Róża Wierzejska, stypendystka Marszałka Województwa Lubelskiego, przy akompaniamencie swojej opiekunki artystycznej.

Kuratorką wystawy jest Monika Bordzoł, kustosz w Sekcji Sztuki Dawnej Muzeum Zamoyskich. Za aranżację ekspozycji odpowiadają wspomniane studentki Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie, Kristina Fostii i Victoriia Borovyk, pracujące pod opieką merytoryczną mgr inż. arch. Aleksandry Kasprzak-Kożuchowskiej.

Serdecznie dziękujemy wszystkim osobom i instytucjom zaangażowanym w przygotowanie wystawy. Szczególne podziękowania kierujemy do sponsorów i partnerów przedsięwzięcia: Banku Spółdzielczego w Lubartowie, firmy Solbet z Lubartowa, Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Administracji w Lublinie, Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Lublinie oraz Domu Słów w Lublinie. Dziękujemy również pracownikom Muzeum Zamoyskich w Kozłówce za ich zaangażowanie i wkład w realizację tego projektu.

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z wernisażu, zwiedzania wystawy i odkrywania niezwykłego świata twórczości Witolda Chomicza – artysty, którego linia nie tylko ilustruje, ale przede wszystkim opowiada historie.

Wystawa będzie otwarta do 29 listopada 2026 r.

Wernisaż wystawy „Tam, gdzie linia staje się opowieścią… Witold Chomicz 1910–1984”

Zdjęcie przedstawia młodą wiolonczelistkę podczas występu w eleganckiej, zabytkowej sali. Dziewczynka siedzi na krześle na czerwonym dywanie i gra na wiolonczeli. Ubrana jest w intensywnie czerwoną, tiulową sukienkę z czarnym paskiem w talii oraz czarne baleriny. Ma włosy spięte w kok, opaskę na głowie i okulary w fioletowych oprawkach. Jej twarz jest skupiona, zwrócona w stronę instrumentu. Wiolonczela opiera się o podłogę na metalowej nóżce. Dziewczynka lewą ręką przytrzymuje gryf instrumentu, a prawą prowadzi smyczek po strunach. Przed nią stoi czarny pulpit nutowy na statywie z niebieskimi elementami regulacyjnymi. Na pulpicie znajdują się nuty. Po lewej stronie kadru, częściowo poza ostrością, widać fragment klawiszy instrumentu lub pulpitu oraz kartki z nutami. W tle znajduje się mikrofon na statywie, ustawiony w kierunku miejsca występu. Sala ma jasne, kremowe ściany, wysokie kolumny i dekoracyjne detale architektoniczne. W górnej części zdjęcia widoczny jest kolorowy witraż z geometrycznymi wzorami w odcieniach czerwieni, błękitu, zieleni i żółci. Podłoga ma czarno-białą szachownicę. Po lewej stronie, za nutami, widać bukiet kwiatów oraz fragment ozdobnego, złoconego elementu wystroju. Fotografia ma uroczysty, koncertowy charakter. Kontrast między czerwoną sukienką dziewczynki, czerwonym dywanem i jasnym wnętrzem sali podkreśla centralną postać młodej wykonawczyni.

Wernisaż wystawy „Tam, gdzie linia staje się opowieścią… Witold Chomicz 1910–1984”

Zdjęcie przedstawia fragment przestrzeni wystawienniczej w muzeum lub galerii. W jasnym, wysokim wnętrzu stoją dwie kobiety, pogrążone w rozmowie. Scena ma kameralny, spokojny charakter. Po lewej stronie, tyłem do obiektywu, stoi kobieta o rudych włosach. Ubrana jest w jasny, biały płaszcz z czarnymi napisami i graficznymi nadrukami na plecach. Na ramieniu ma dużą czarną torbę, a na nogach czerwone, lakierowane buty. Zwrócona jest w stronę drugiej kobiety. Naprzeciwko niej stoi kobieta z krótkimi, siwymi włosami, ubrana na czarno. Trzyma w dłoniach bukiet kwiatów owinięty fioletowym papierem. Patrzy na rozmówczynię z delikatnym uśmiechem. Jej postawa jest spokojna i skupiona. Na ścianie po lewej stronie wiszą cztery oprawione fotografie w czarnych ramach. Są rozmieszczone w dwóch pionowych rzędach. Fotografie mają charakter archiwalny lub dokumentalny — przedstawiają sceny i postacie w tonacji czarno-białej albo sepii. W górnej części kadru widoczne są czerwone nici lub sznurki rozciągnięte od ściany ku górze i w stronę przestrzeni wystawy. Tworzą geometryczną, przestrzenną instalację. Niektóre czerwone linie rzucają delikatne cienie na jasne ściany. Po prawej stronie zdjęcia znajduje się duża, pionowa czerwona płaszczyzna, prawdopodobnie element aranżacji wystawy. Przed nią, bliżej obiektywu i poza ostrością, wiszą jasne kartki lub koperty zawieszone na czerwonych nitkach. Jedna z nich jest różowa, druga żółta. Ich rozmycie tworzy wrażenie głębi i podkreśla wielowarstwowość ekspozycji. Podłoga jest drewniana, ułożona w geometryczny wzór. Oświetlenie jest ciepłe, punktowe, wydobywające fragmenty ekspozycji i twarze osób. Całość sprawia wrażenie momentu uchwyconego podczas otwarcia wystawy, oprowadzania lub rozmowy po wydarzeniu artystycznym.

Wernisaż wystawy „Tam, gdzie linia staje się opowieścią… Witold Chomicz 1910–1984”

Zdjęcie przedstawia wnętrze sali wystawienniczej z ekspozycją poświęconą grafice lub projektowaniu. Przestrzeń jest utrzymana w ciepłej kolorystyce: jasne ściany zestawione są z intensywnie czerwonymi elementami aranżacji. Na pierwszym planie, po lewej stronie i w centrum kadru, widoczne są zawieszone na czerwonych sznurkach kartki, koperty lub niewielkie obiekty papierowe. Są lekko rozmyte, ponieważ znajdują się blisko obiektywu. Tworzą przestrzenną instalację, przez którą oglądamy dalszą część sali. Po prawej stronie stoi grupa trzech młodych kobiet. Rozmawiają ze sobą, stojąc przy ścianie z tekstem kuratorskim. Jedna z kobiet, zwrócona bokiem, ma długie ciemne włosy i jasną bluzkę. Druga, rudowłosa, stoi naprzeciwko niej. Trzecia, odwrócona tyłem do obiektywu, ma długie falowane włosy i ubrana jest na czarno. Ich postawy sugerują swobodną rozmowę podczas zwiedzania wystawy. Po lewej stronie, w głębi sali, stoi mężczyzna w okularach, granatowej marynarce i jasnych spodniach. Ma przewieszoną przez ramię torbę. Spogląda w bok, w stronę ekspozycji lub osób znajdujących się poza kadrem. Za nim, na czerwonej ścianie, wisi oprawiona praca graficzna z wyrazistymi barwami i liternictwem.

Wernisaż wystawy „Tam, gdzie linia staje się opowieścią… Witold Chomicz 1910–1984”

Zdjęcie przedstawia fragment wystawy oglądanej przez zwiedzających. Scena rozgrywa się w półmrocznej sali muzealnej, przy ścianie w kolorze ciemnej oliwki lub szarości. Na ścianie wiszą oprawione prace graficzne i plakaty, podświetlone punktowym światłem. Na pierwszym planie, po prawej stronie kadru, stoi kobieta odwrócona tyłem i lekko bokiem do obiektywu. Ma długie, brązowe włosy i ubrana jest na czarno. W dłoni trzyma bukiet białych kwiatów z żółtymi środkami, prawdopodobnie irysów. Na ramieniu ma małą, czarną, błyszczącą torebkę. Kobieta przygląda się pracom zawieszonym na ścianie. Obok niej, częściowo zasłonięty, stoi mężczyzna w niebieskiej koszuli. Również zwrócony jest w stronę ekspozycji. W dłoni trzyma teczkę lub katalog. Po lewej stronie kadru widoczne są dwie czarno-białe prace graficzne w czarnych ramach. Przedstawiają architekturę z wieżami i kopułami, prawdopodobnie widoki miejskie lub zabytkowe budowle. Pod każdą pracą znajduje się niewielka tabliczka z opisem. Między nimi a większymi plakatami umieszczono mały, czarny element techniczny lub ekspozycyjny. W środkowej części ściany wisi duży, żółtawy plakat w czarnej ramie. Widać na nim zarys architektury i duży napis u góry, częściowo czytelny jako „Dni Krakowa”. Dalej po prawej znajduje się kolejny plakat z wyraźnym napisem „Dni Krakowa” oraz datą „1963”. Ma kontrastową kolorystykę z granatem, żółcią i jasnymi partiami. Przez dolną część ściany przebiega pozioma czerwona linia, będąca elementem aranżacji wystawy. Podłoga jest drewniana, a światło skupia uwagę na eksponatach i osobach stojących blisko ściany. Zdjęcie oddaje spokojny moment zwiedzania — osoby zatrzymały się przed pracami, oglądają je z bliska i skupiają się na szczegółach ekspozycji.

Wernisaż wystawy „Tam, gdzie linia staje się opowieścią… Witold Chomicz 1910–1984”

Zdjęcie przedstawia grupę osób pozujących do wspólnej fotografii podczas otwarcia wystawy lub wydarzenia muzealnego. Uczestnicy stoją w sali ekspozycyjnej na tle dużej, bordowo-czerwonej ściany wystawienniczej. W centrum tła widoczny jest portret mężczyzny w drewnianej ramie. Obok, po prawej stronie, znajduje się biały napis z tytułem wystawy: „Tam, gdzie linia staje się opowieścią… Witold Chomicz 1910–1984”. Pod tytułem umieszczono krótszy tekst wprowadzający w języku polskim i angielskim. Całość oświetlona jest punktowymi lampami, które tworzą jasne plamy światła na czerwonej ścianie. Na pierwszym planie stoi jedenaście osób. Większość ubrana jest w eleganckie, ciemne stroje. W centrum znajduje się kobieta z krótkimi, siwymi włosami, ubrana na czarno. Trzyma duży bukiet kwiatów owinięty różowym papierem w białe kropki. Po jej bokach stoją osoby w garniturach, sukienkach i marynarkach. Kilka kobiet trzyma bukiety kwiatów — białe irysy oraz różowe kwiaty. Jedna z młodych kobiet z przodu ma na sobie białą sukienkę, która wyraźnie kontrastuje z ciemnymi ubraniami pozostałych osób. Po lewej stronie kadru widać fragment przestrzennej instalacji z czerwonych nici i zawieszonych na nich papierowych elementów. Podłoga jest drewniana, ułożona w parkietowy wzór. W głębi po prawej stronie, za grupą, widać dalszą część sali i pojedyncze osoby stojące przy ekspozycji. Atmosfera zdjęcia jest uroczysta i pamiątkowa. Układ postaci, bukiety oraz tło z tytułem wystawy wskazują na moment oficjalnego spotkania, prawdopodobnie po wernisażu lub podczas wydarzenia towarzyszącego wystawie.