Google+

 

Muzeum w sieci         Wirtualne zwiedzanie


 


 

ORGANIZATOR MUZEUM

Wszystkie odwiedziny: 6173948
Unikalne odwiedziny: 5963513


 

Portret króla Jana Kazimierza Wazy

Portret króla Jana Kazimierza Wazy

Malarz polski według Daniela Schultza

Polska, 1 połowa XIX wieku (?)

Płótno, olej

Wys. 60 cm, szer. 45,5 cm

Brak sygnatury

Na licu owalny pas, tworzący obramienie portretu, z tekstem: Ian Kazymirz Pobracie Tron Polski osiada: pod którego rządzeniem Polszcze była biada: od różnych nieprzyjaciół po śmierci swey żony: Kłopotamy ztroskany złożył rząd Korony.

W dolnej części napis żółtą farbą: Ian Kazimir: PRP 1650

Nr inw. MPK/MR/1712

Obraz zakupiono w DESA Unicum Sp. z o.o. w 1998 r.

Literatura: Ajewski Konrad, Zbiory artystyczne i galeria muzealna ordynacji zamojskiej w Warszawie, s. 97, 128; …zaczęło się w Kozłówce, historia dokonań pierwszego muzeum w powojennej Polsce (1944–2014)”, cz. II, Nabytki. Katalog wystawy, Muzeum Zamoyskich w Kozłówce, 2014, poz. 19

Jan II Kazimierz Waza (1609–1672) król Polski i wielki książę litewski w latach 1648–1668 oraz tytularny król Szwecji do 1660. Był synem króla Zygmunta III Wazy i bratem przyrodnim Władysława IV, po śmierci którego, w wyniku elekcji, objął polski tron, poślubił także wdowę po bracie, królową Marię Ludwikę Gonzagę.

Jego panowanie przypadło na trudne dla Rzeczpospolitej lata wojen i problemów wewnętrznych. Po abdykacji wyjechał do Francji, gdzie objął opactwo jezuitów w Nevers.

Wizerunek króla Jana II Kazimierza Wazy przedstawia popiersie mężczyzny w średnim wieku ubranego w ciemnozielony kaftan z małą białą kryzą. Przez szyję przewieszony ma łańcuch Orderu Złotego Runa. Głowa zwrócona jest lekko w prawo, nakryta futrzanym kołpakiem zdobionym okazałą broszą. Twarz mężczyzny jest szczupła, pociągła; oczy głęboko osadzone, nos prosty, usta drobne, zamknięte; wąsy krótko strzyżone; cera jasna, z lekko zaróżowionymi policzkami. Tło neutralne, ciemne, w odcieniach zieleni.

Obraz najprawdopodobniej był zakupem Maurycego Klemensa Zamoyskiego i znajdował się w galerii muzealnej Ordynacji Zamojskiej, mieszczącej się w Pałacu Błękitnym w Warszawie. W 1939 roku złożony w depozycie Muzeum Narodowemu w Warszawie, został zwrócony właścicielom.

Opracowała Katarzyna Kot